Page images
PDF
EPUB

ΑΙΜΩ Ν.
καλώς έρημης γ' αν συ γής άρχoις μόνος.

ΚΡΕ Ω Ν.
όδ, ως έoικε , τη γυναικί συμμαχεί. 740

ΑΙΜΩ Ν.
735 είπερ γυνή σύ: σου γαρ ούν προκήδομαι.

ΚΡΕ Ω Ν.
ω παγκάκιστε, δια δίκης των πατρί.

ΑΙΜΩΝ.
ου γαρ δίκαιά σ' εξαμαρτάνονθ' ορώ.

ΚΡΕ Ω Ν.
αμαρτάνω γαρ τας εμας αρχας σέβων;

ΑΙΜ Ω Ν.
ου γαρ σέβεις, τιμάς γε τας θεών πατών. 745

ΚΡΕ Ω Ν.
740 ω μιαρών ήθος και γυναικός ύστερον.

ΑΙΜ Ω Ν.
ουτάν έλoις ήσσω γε των αισχρών εμέ.

ΚΡΕ Ω Ν.
και γούν λόγος σου πάς υπέρ κείνης όδε.

ΑΙΜ Ω Ν.
και σού γε κάμου και θεών τών νερτέρων.

ΚΡΕ Ω Ν. ταύτην ποτ' ουκ έσθ' ώς έτι ζώσαν γαμεϊς. 750

V. 741. ουτάν cum Hermanno scripsi, cuius vide dissertationem quam scripsit de mensura utriusque άν, Opusc. Τom. ΙV. p. 380 sq. Libri habent ουκ άν, Brunckius scripsit ουκ άν γ'.

V. 736. Schol.: δια δίκης suit Haemon pro eo, quod in των δικασάμενος, δικαιολο- mente habebat, ανόσιον αμαργούμενος, παρόησιαζόμενος. Cfr. τίαν αμαρτάνοντα, sive ύβριν Μatth. 3. 580. c. R os t. 8. υβρίζοντα. 110. 2.

V. 740. Schol.: γυναικος V. 737. ου εξαμαρτά - ύστερον· αντί του ηττηθέν νονθ'] I. e. άδικον αμαρτίαν υπό γυναικός. Cfr. Philoct. 181. αμαρτάνοντα (cfr. Philoct. 1248 Eodem sensu statim 7000 posq.), idque verecundiae causa po- situm. .

ΑΙΜ Ω :
745 ήδ' ούν θανείται και θιαντλεί τινα. .

ΚΡΕ Ω Ν.
ή κάπαπειλών ώδ' επεξέρχει θρασύς και

ΑΙΜ Ω Ν.
τις δ' έστ' απειλή προς κενας γνώμας λέγειν;

ΚΡΕ Ω Ν. κλαίων φρενώσεις, ών φρενών αυτός κενός.

ΑΙΜ Ω Ν. ει μη πατήρ ησθ', είπον αν σ' ουκ ευ φρονείν. 755

Eo spe

V. 745. ήδ' ούν τινα] Alio sensu dicta haec Creon putavit, quam quo accipi Haemon voluit. Creon enim, cuius animum odiosae suspiciones iam insedissent, filium minari opinatur, se patri, si Antigona occidalur, necem illaturum esse; contra Haemon, quod antea minus aperte, ut tum convenit, ostenderat, liberius nunc dicere cogitur, caedem Antigonae Creonti summam perniciem adlaturam esse. ctant quae dixit v. 701 sqq: žuoi δε σου πράσσοντος ευτυχώς etc. 714 sqq. : τα δ' αντιτείνοντ' αυτόπρεμναπόλλυται etc. ν. 741: σου προκήδομαι, et v. 749: και σου γε etc. sc. λόγος μοί εστιν. Dehortabatur enim, ne Antigonam interficeret, patrem, ne scelere nefario commisso (cfr. v. 692 sqq.) et deos et homines sibi iratos haberet. Ceterum quod τινά, non σε dixit Haemon, id facile quivis intelliget verecundia quadam factum esse, de qua vide ad v. 55. 737. 749. Simili de causa supra v. 661 τάναντία positum fuit. Postremo monendum est vehementer errare qui putent Haemonem his verbis ostendere, se sibimet ipsi, si Antigona cadat, necem paraturum esse.

De ea enim et cogitavit demum et

professus est, postquam ad sumκαι mam desperationem Creontis con

tumelia adductus fuit, v. 756 sqq.

V. 746. η-θρασύς] Adeone audax es, ut etiam mi. nis me insequare?

V. 747. τίς δ' – λέγειν) Haec quoque paullo aliter quam debebat accepisse Creon videtur. Haemon hoc dicit: quae tandem mina e hae sunt, quum contra non recta consilia dico? i. e. num ego quicquam tibi minor, quum te de hortor, ne interfici Antigona ni iubeas? Id autem modo facere se velle dixerat Creon V. 744.

De vocabulo γνωμαι vide v. 635 sq. Αί. 1091. Phil. 431 sq. Ea consilia autem, sive id consilium rursus verecunde dixit revóv, vanum (coll. A. Gellio Ν. Α. ΧVΙΙΙ, 4.), i. e. cuiusmodi ut caperet, iusta causa adduci non posset, quanquam Haemoni indignissimum turpissimumque videbatur esse. Creon contra, ut videtur, eiusmodi quid dici ab Haemone putavit, quale Scholiasta posuit: ποίαν ωφέλειαν έχει απειλή προς μωρών άνθρωπον λεγομένη;

v.749. ει μή – φρονείν] Ut impietatis crimen effugeret, ita dixit, hoc significans: o úx xú φρονείς , quod ipsum verecunde dictum pro κακώς φρονείς είve παραφρονείς. Οbiicit autem hoc patri propterea, quod modo de

[ocr errors]
[ocr errors]

ΚΡΕ Ω Ν.
750 γυναικός ών δούλευμα, μη κώτιλλέ με.

ΑΜ Ω Ν.
βούλει λέγειν τι και λέγων μηδεν κλύειν.

ΚΡΕ Ω Ν.
αληθες; αλλ' ού, τόνδ' Όλυμπον, ίσ9' ότι
χαίρων επί ψόγοισι δεννάσεις εμέ.

άγετε το μίσος, ως κατ' όμματ' αυτίκα 760 . , 755 παρόντι θνήσκη πλησία το νυμφίω.

ΛΜΩ Ν.
ου δήτ' έμοιγε, τούτο μη δόξης ποτέ,
ούθ' ήδ' όλείται πλησία, σύ τ' ουδαμια

[ocr errors][ocr errors][ocr errors]

V. 751. Hermannus aliique interrogative haec dicta putant.

.

[ocr errors][ocr errors][ocr errors]

ene

[ocr errors]

mentiae suae et impietatis poenas monitum ad O. R. 639; de l'of' soluturus ab eo dictus erat, quum ότι vide ad huius fab. V, 276. tamen persuasum haberet se, quod V. 753. Schol.: δεννάσεις: patrem a pernicioso consilio avo- λυπήσεις, υβρίσεις. Tum επί care studeret, summa potius pieta- ψόγοισι videtur valere repretis laude et praemio dignum esse. hendendo, accusando, coll.

V. 750. μη κώτιλλέ με] Matth. §. 586. y., nisi corrupta Inepte νulgo κωτίλλειν hic inter- scriptura vulgata est corrigendumpretantur: garriendo

que cum Emperio έτι. . care vel molestum esse. E V. 754. Schol.: το μίσος sensu nexuque totius loci apparet την Αντιγόνην φησίν. valere υβρίζειν, sive, quo verbo V. 756. ου δήτ' έμοιγε v. 753. Creon usus est, δεννά- Offensionis aliquid esse possit in ζειν. Contumeliosa enim Verba έμοιγε pronomine, quod quum Haemonis putavit : ει μη praepositum sit membris disiunφρονείν.

ctivis ούθ' ήδ' etc. et σύ τ' ουV. 751. βούλει - κλύειν] daud etc., utrique membro acHoc potissimum dici ab Haemone commodari debuisse videatur. Sed Creon putat: qualis ego tibi apte comparat Neuius El. 913: videar dicis,

qualis tu αλλ' ουδε μεν δη μητρός ούθ' mihi videare ut dicam, ο νούς φιλεί τοιαύτα πράσσειν, non pateris. De participio ούτε δρωσ' ελάνθανεν.

ibid. praesentis aéyov confert Neuius 995 sq. : πού γάρ ποτ' έμβλέψαΑι. 1089 sq. : και σοι προφωνώ σα τοιούτον θράσος αυτή θ' τόνδε μη θάπτειν, όπως μη οπλίζει, κάμυπηρετείν καλείς και τόνδε θάπτων αυτος εις ταφας V. 757. ούθ' ή δ' - σύ τ' πέσης.

ουδ.]

Seidlerus confert Eur. V. 752. αληθες]. Bekker. Hippol. 302 : ούτε γαρ τότε λόAnecd. p. 367, 7: όταν η πρώτη γοις έτέγγεθ' ήδε, νύν τ' ου οξύνηται, τάττεται επί ειρω- πείθεται. et Τhucyd. I, 5: νείας. Vide ad O. R. 345. ούτε ων πυνθάνονται απαξDe dictione , τόνδ' "Όλυμπος ούντων το έργον, οίς τ' έπιίε

[ocr errors]

τουμόν προσόψει κράτ' εν οφθαλμοίς ορών, ως τοϊς θέλουσι των φίλων μαίνη ξυνών. 765

Χ Ο Ρ Ο Σ. 760 ανήρ, άναξ, βέβηκεν εξ οργής ταχύς: νούς δ' εστί τηλικούτος αλγήσας βαρύς.

ΚΡΕ Ω Ν. δράτω, φρονείτω μείζον ή κατ' άνδρ' ιών: τα δ' ούν κόρα τάδ' ουκ απαλλάξει μόρου.

ΧΟ Ρ Ο Σ. άμφω γαρ αυτα και κατακτεϊναι νοείς ; 770

ΚΡΕ Ω Ν. 765 ου την γε μη θιγούσαν. ευ γαρ ούν λέγεις.

Χ Ο Ρ Ο Σ.
μόρω δε ποία και σφε βουλεύει κτανείν ;

ΚΡΕ Ω Ν.
άγων έρημος ένθ' άν ή βροτών στίβος

λές είη ειδέναι ουκ ονειδιζόντων. Addit Neuius I, 126: ούτε εκείνος κατενόησε, το τε μαντείον ούκ εδήλου. Cfr. Μatth. 8. 609.

V.758. προς όψει-δρων ν] Vide ad v. 227; de locutione év οφθαλμοίς monui ad Philoct. 61. Plura exempla attulit Matth. $. 396. η. 2.

V. 759. Schol.: ως τοϊς θέλουσι των φίλων μένης ξυνών" γρ. μαίνη. Ως μαίνη, φησί, παρά τούς φίλους τούς θέλουσιν υπομείναι την σην μανίαν.

V. 761. βαρύς] A quo grave quid metuendum. Vide ad O. R. 527. De sententia amborum versuum vide ad eand. fab. 1045.

V. 762. Φρονείτω μείζον ή κατ' άνδρ' όν] Neuius €omparat Ai. 761: έπειτα μη κατάνθρωπον φρονεί. De ή mytdi vide Matth. g. 449, de

dvne vocabuli notione ad 0. C. 565 sq., denique de addito lwy ad Philoct. 328. et 351.

V, 763 sqq. Quum supra v. 577 — 581 ed. Br. Çreon, ut ferebat illius loci ratio, ita esset locutus, ut non solum Antigonam, sed etiam Ismenam morti devoyere videretur, hoc loco Y. 763 sqq. effecit poeta, ne falleretur exspectatio spectatorum, si de Antigona sola supplicium sumi postmodum viderent. DINDORF.

Y. 764. αυτα και κατ.] De Vocabulo και confer 726: και διδαξόμεσθα.

Y. 766. μόρω δε ποίο καί σφε etc.] De locatione ποίος και, τίς και et siniilibus optime exposuit Porsonu s ad Eur. · Phoen. 1373. Adde Herm. ad

837. et ad Εur. Alc. 498. Cfr. huius fab. 1314: ποίω δε κάπελύσατ' etc. 0. R. 722. 989. 1129. Αι. 1200. Trach. 314.

Vig. p.

κρύψω πετρώδει ζώσαν εν κατωρυχο,

φορβης τοσούτον, ως άγος, μόνον προθείς, 775 770 όπως μίασμα πάσ' υπεκφύγη πόλις.

κάκεϊ τον "Αιδην, δν μόνον σεβει θεών,
αιτουμένη που τεύξεται το μή θανείν,
ή γνώσεται γούν αλλά τηνικαύθ', ότι
πόνος περισσός έστι ταν "Αιδου σέβειν.

Χ Ο Ρ Ο Σ.

(στροφή α'.) 775 Έρως ανίκατε μάχαν, Έρως, δς εν κτήμασι πίπτεις, δς έν μαλακαίς παρειαϊς νεάνιδος εν

νυχεύεις

780

3

V. 768. Schol.: πετρώδει

μαι. 728: πάς θανείν, O. R: εν κατωρυχι" έν υπογείο 823: άρ' ουχί πάς αναγνος και σπηλαίω. Cfr. 848: έρμα τυμ- ibidem ei EI. 1497 : πάσ' ανάγκη βόχωστον τάφου ποταινίου. Trachin. 91: πάσαν αλήθειαν 885: κατηρεφεϊ τύμβω. 920: V. 772. τεύξεται το μη θανόντων κατασκαφάς. 1100: θανείν] Verbum τυγχάνειν εκ κατωρυχος στέγης. 1204 sq. : saepe etiam cum accusativo conλιθόστρωτον νυμφείον "Αιδου. iungi docui in Advers. ad Soph. Ceterum conferatur Mure in Mu- Philoct. p. 82. seo Rhen. 1839. Fasc. ΙΙ. p. 265. V. 773. αλλά τηνικαύθ']

V. 769. ως άγος] "Aγος h. 1. De had particulae usu monitum est κάθαρσις Ηesychius: α- ad V. 550. γος: άγνισμα θυσίας. Σοφ. V. 775-792."Έρως-ΑφροΦαίδρα. Eodem significatu po- δίτα] Summa totius cantus haec situm Aesch. Choeph. 152. ERF. est: Amor non solum omnes Scholiasta: φορβης τοσού - homines pariter atque deτον έθος παλαιον, ώςτε τον os immortales vincit viβουλόμενον καθειργνύναι τινα ctos que in furorem agit, αφοσιούσθαι βραχύ τιθέντατρο- sed adeo viros honestos φής. και υπενόουν κάθαρσιν ad prava facinora impelτο τοιούτο, ίνα μη δοκώσι λι- lit, auctorque litis inter μό αναιρείν: τούτο γαρ ασε

Haemonem

et Creontem βές. Confert Neuius X en. An. ortae exstitit. VII, 8, 19: και διασώζονται, αν- V. 775. ανίκατε μάχαν] δράποδα ως διακόσια έχοντες Ut dicitur νικάν μάχην is, qui e και πρόβατα όσον θύματα, i. e. pugna victor, discedit, ita recte et pecora, quot satis erant äviuntov ucxnv dictun esse eum ad sacrificia.

apparet, qui nulla in pugna vinci V. 770. πάσ' υπ. πόλις] queat, vel qui ex quavis pugna Εt hic et alibi pronomen πάς victor discedat. idem fere significat atque πάντως,

V. 776

sqq.

δς έν έννυ prors us. Cfr. Αi. 275: κεϊνός χεύεις] Ηoc dicit: qui diviτε λύπη πάς ελήλαται κακή. tes potentesque non mi519: έν σοι πάς έγωγε σώζο- nus facile in vadis quam

[ocr errors]
« PreviousContinue »