Page images
PDF
EPUB
[merged small][ocr errors][merged small][ocr errors][merged small]
[ocr errors][merged small][ocr errors]

• Est au

“ Evangelio avelli, ac cæteras supputationes procul re“jiciamus." Loci Theolog. de Prædest. Ed. 1585. “ Ut prædicatio poenitentiæ universalis est, et omnes

arguit, ut Rom. iii. clare dicitur; ita et promissio gratiæ est universalis, ut multa dicta testantur. .. “ Quare non deflectamus oculos atque animos a pro“ missione universali, sed in hanc nos includamus, et “ sciamus vere in ea voluntatem Dei expressam esse. “ Removeamus igitur a Paulo Stoicas disputationes, "6

quæ fidem et invocationem evertunt. .... Adversus “ has imaginationes discamus voluntatem Dei ex Evan

gelio, agnoscamus promissionem esse universalem, ut “ fides et invocatio accendi possit.” Ibid. Ed. 1545. “ Prodest piis tenere, quod promissio sit universalis, nec “ debemus de voluntate Dei aliter judicare, quam juxta verbum revelatum.” Opera, vol. iv. p. 499. “ tem utraque concio universalis, prædicatio pænitentiæ “ et promissio. Utrique igitur omnes assentiamur,

agamus poenitentiam, credamus omnes in Filium, nec “ disputemus de alia arcana voluntate, nec fingamus in " Deo contradictorias voluntates.” Vol. ii. p. 347. “ Si66 militudo de luto et figulo non hoc vult, nihil agere 56 impios, sed eatenus convenit, quod ex una massa generis humani Deus, alios suo judicio salvat, alios damnat. 66 Causæ in similitudine non omnino accommodari pos65. sunt.

Tenenda est enim sententia, quod Deus non sit “ causa peccati. Retinendum et hoc est, quod promissio “ sit universalis.” Vol. iii. p. 1017. Sæpe autem dixi, “ necessariam esse considerationem particulæ universalis, s ut unusquisque se in promissionem universalem in“cludat, nec fingat in Deo agorwToamblav, aut contra“ dictorias voluntates." Vol. iv. p. 168. How differently Melancthon interpreted the celebrated passage," Non 6 est acceptio personarum apud Deum,” from Calvin, will appear by the following quotation : “ Contra hanc “ mensuram facere inæqualitas est, quæ est injusta ut

66

o tyrannis. Ideo cum dicitur, apud Deum non est ac“ ceptio personarum, tribuitur ei laus justitiæ et æqualitatis, cujus hæc mensura est. Universaliter irascitur “ Deus peccato in homine, et universaliter accipit omnes “ ad Mediatorem confugienteș. Hanc mensuram suo “ sapientissimo et justissimo consilio sanxit, et vult im“ motam esse. Ac fingere, quod non servet hanc æqua6 litatem, est tribuere ei agoowtoantías. Ideo et Paulus

inquit, • Deus vult omnes salvos fieri :' id est, æqualis “ est omnibus juxta mensuram, quam instituit. Et quod ad ipsius voluntatem attinet, vult omnes homines “salvos facere, sed multi sua culpa oblatum beneficium “non accipiunt.” Vol. iv. p. 71. See vol. i. p. 23. vol. iii. p. 434, p. 777, p. 1014. vol. iv. p. 86, p. 160, p. 162, p. 173. The same argument likewise is clearly and forcibly urged in an Exposition of the Nicene Creed, (vol. i. p. 420.) which Melancthon sent to Cranmer in the year 1550.

Calvin's sentiments upon the point are clearly explained in his Institute: “ Jam et tertia absurditate Dei prædestinationem infamant ejus adversarii. Quum 6 enim non alio referamus, quam ad divinæ voluntatis “ arbitrium, quod universali exitio eximantur, quos in 6 regni sui hæredes Deus assumit, ex eo colligunt, “ apud ipsum ergo esse acceptionem personarum. " Alio sensu negat Scriptura Deum esse personarum ac

ceptorem, quam quo ipsi judicant, siquidem persona 6 vocabulo non hominem significat, sed quæ in hominum 6 oculis conspicua, vel favoren, gratiam, dignitatem, “ conciliare, vel odium, contemptum, dedecus conflare “ solent." Lib. xxiii. sect. 10. “Quare falso et pessime “ Deum inæqualis justitiæ insimulant nonnulli, quod “non eundem erga omnes tenorem in sua prædestinatione 66 servat.” Ibid. sect. ll.

Page 158, note (17). The idea of grace being offered to all, but commu

[ocr errors]
[ocr errors]

nicated only to a few, (the principal hinge of the Calvinistical predestination,) was strongly reprobated by Luther. “ Curiosis in posteriore sententia, ' Multi sunt

vocati, pauci clecti,' magna materia absurditatis et im“ piarum cogitationum est. • Quos Deus eligit, necessario salvantur; e contra vero, quos non eligit, quic

quid etiam fecerint, qualecunque pietatis studium prestent, tamen exitium declinare non poterunt, neque salutem consequentur. Proinde ergo me necessitati

non opponam. Si ita destinatum est, ut salver, salva• bor; sin minus, irritum erit, quicquid conatus fuero.' “ Omnes facile judicare possunt, quanta perversitas et “ dissolutio ex cogitationibus hisce impiis emergat.... " Quomodo nostra pernicie delectari posset,' cum nihil “ omnium rerum prætermittit, ut hominibus vitam et “ salutem instauret ? Atque hic demum verus aditus ad “ Deum est, sicut Christus etiam de hoc concionatur, “ Joan. iii. . Sic Deus dilexit mundum, ut Filium suum unigenitum traderet, ut omnis credens in eum non

pereat, sed habeat vitam æternam.' Verum, si nunc “ hæ cogitationes cum superioribus de prædestinatione “ conferantur, id certo deprehendetur, priores ex diabolo esse, quæ hominibus cum exitiali scandalo sunt, ut « vel nunc desperent, vel omnem veræ pietatis sensum abjiciant. Nam de Dei bona voluntate erga se nulla fi66 ducia esse potest.

Alii sunt, qui hæc verba sic interpretantur : Multi 66 sunt vocati ; id est, Deus multis suam gratiam offert ; “ pauci vero sunt electi; id est, cum paucis suam gra“ tiam communicat, nam pauci salvantur. Valde impia 66 hæc sententia est. Nam quis non Deum summe oderit, “ si de Deo non aliter sentiat, quam ejus voluntatis culpa .fieri, ut non salvemur.Postilla Doméstica, p. 57. For the remainder of this passage see note 23.

Page 158, note (18). “Quia a lege et collatione meritorum disceditur, dis

E e

putat mens Deum esse personarum acceptorem; ex “ toto genere humano quosdam excerpere, quos sibi ad"jungat, cæteros pares rejicere. Talis electio sine causis “ videtur tyrannica. Huic tentationi opponatur uni“ versalis promissio, quæ testatur Deum offerré omnibus “ salutem, nec dubium est, mandatum esse Dei, ut huic “ promissioni omnes credant; item ut omnes audiant “ Filium Dei. Quos igitur eligit? Eligit eos, qui se “ sustentant promissione, quæ propter Filium proposita “ est. Quanquam igitur non propter hominum merita “ eligit, tamen discrimen est inter eos, qui recipiuntur, “ et cæteros.” Melancth. Opera, vol. iii. p. 683. “ Est “ igitur in voluntate Dei causa electionis misericordia et 6 meritum Christi, sed concurrere oportet apprehensionem 6 nostram. Cum enim promissio gratiæ sit universalis, ut " manifestum est, et necesse sit nos obedire promissioni, aliquod discrimen inter electos et rejectos a voluntate 6 nostra sumendum est, videlicet, repugnantes promissioni “ rejici; e contra vero amplectentes promissionem recipi.” Ib. p. 777. “Elegit Deus, qui vocare nos ad Filii agni“ tionem decrevit, et vult generi humano suam volunta“ tem et sua beneficia innotescere. Approbat igitur et

eligit obtemperantes vocationi.Loci Theolog. de Prædest.

Nor did Melancthon withhold from the human mind, assisted by divine grace, the ability of turning to God, and embracing his promised mercy. « Certissi

mum est ex Evangelio displicere Deo omnes, in qui“ bus non est poenitentia seu conversio. ..... Non

moretur te hæc imaginatio, quod non possis efficere 66 conversionem. Imo potes, Deo juvante, et ipse were “ vult juvare, et juvat petentes." Vol. iii. p. 530.

From the sentiments of Melancthon upon divine equity, it seems not easy to distinguish these of Bullinger. “ Salvat autem gratuito, quos salvat, per Christi « videlicet meritum ; perdit item juste et propter pec

re

1

" cata et impietatem, quos damnat. Velle enim Dei “ non est tyrannica quædam et herilis licentia, de qua “poeta, Sic volo, sic jubeo, sit pro ratione voluntas;' “ sed Dei voluntas justissima et æquissima est." Bullingeri Comment. in Roman. p. 61.

Page 159, note (19). The Lutherans, always anxious to repress presumptuous speculation and personal conceit, unambiguously taught, that we may fall from grace both totally and finally. “ Non sunt frigide et oscitanter suspicienda “ hæc verba, ' A gratia excidistis ;' sunt enim valde em“ phatica. Qui excidit a gratia, amittit simpliciter expiationem, remissionem peccatorum, justitiam, libertatem, vitam, &c. quam Christus sua morte et resur“rectione nobis emeruit. Et vicissim acquirit in lacum illorum, iram et judicium Dei, peccatum, mortem, ser“ vitutem diaboli, ac damnationem æternam.” Luth. Oper. vol. v. p. 405. “ Quid igitur, inquies, de his

exemplis statuemus ?” (viz. the reprobation of Hain after a previous and long possession of divine favour : “ nisi credidisset et orasset, nisi timuisset Deum, neuti

quam esset servatus in arca, tamen postea reprobatur") “ nihil aliud quam quod proposita nobis sunt ad instil“ landum nobis timorem Dei, ne putemus post semel " acceptam gratiam, nos non posse iterum a gratia ex“ cidere." Vol. vi. p. 98. “ Cæterum si sectarii quidam “ orirentur, quorum nonnulli jam forsan adsunt, et tem“pore seditionis rusticanæ mihi ipsi in conspectum “ veniebant, sentientes omnes eos, qui semel Spiritum aut

remissionem peccatorum accepissent, et credentes facti “ essent, etsi deinde peccarent, manere tamen in fide, et “ peccatum ipsis nihil obesse : hinc voces ipsorum; Fac

quidquid lubet, modo credas, nihil tibi nocet, fides omnia peccata delet, &c. :' addunt præterea ; Si quis post fi

dem et Spiritum acceptum peccet, eum nunquam Spiritum et fidem vere habuisse :' et tam insanos homines

6

« PreviousContinue »